Był także autorem słynnej książki kucharskiej.

Życiorys Pochodził z zubożałej rodziny uczonych. Cudowne dziecko, pisał pierwsze wiersze w wieku ośmiu lat, w wieku dwunastu zdobył stopień xiucai, a w wieku dwudziestu trzech najwyższy stopień jinshi (zob. Egzaminy urzędnicze w Chinach). Po tym sukcesie został przydzielony do Akademii Hanlin, jednak w 1742 oblał egzamin z języka mandżurskiego i został mianowany niższym urzędnikiem w powiecie Lishui w pobliżu Nankinu. Według jego biografa, Jerry’ego Schmidta, rzeczywistym powodem tego nagłego załamania błyskotliwej urzędniczej kariery mogły być nie problemy z obcym językiem, ale niezgodne z konfucjańską ortodoksją poglądy Yuan Meia, z których był znany już wtedy. Przez następne sześć lat służył jako urzędnik w czterech kolejnych powiatach w prowincji Jiangsu, dopóki w 1749 nie zrezygnował pod pretekstem choroby i konieczności zaopiekowania się niedołężną matką. Jako urzędnik cieszył się dobrą reputacją, ale poza krótkim epizodem powrotu do służby państwowej w 1752 miał się odtąd utrzymywać z pisarstwa.