Yuan Mei zmarł 3 stycznia 1798. Jego słynny ogród został zniszczony w 1853 w trakcie rebelii tajpingów, a wraz z nim uległa zagładzie jego biblioteka i kolekcja sztuki. Jego wnuk, Yuan Zuzhi (1827-1898), którego wspomnienia zawierają wiele informacji o jego dziadku, uciekł do Szanghaju wraz ze swoją matką i innymi członkami rodziny, podczas gdy inni pozostali na miejscu i wielu z nich następnie zginęło bądź popełniło samobójstwo.
Poglądy i twórczość Pod wieloma względami Yuan Mei był spadkobiercą antytradycyjnego nurtu późnej epoki Ming i za Li Zhi afirmował racjonalność ludzkich pragnień oraz piętnował hipokryzję Daoxue (zob. Neokonfucjanizm). Podobnie jak współczesny mu Cui Shu nie uznawał żadnego autorytetu, kwestionując nawet najbardziej starożytne klasyczne tradycje. Nie wahał się napisać, że Sześciu Klasyków, być może z wyjątkiem Dialogów i Księgi Przemian, zawiera wiele niewłaściwych treści. Odrzucał zatem doktrynę „Prawdziwej Sukcesji” (道統, daotong), sformułowaną przez Han Yu, twierdząc iż dao może być odnalezione przez każdego i nie trzeba koniecznie szukać go w konfucjanizmie.