Latem 1917, w okresie puczu Korniłowa, opowiadali się zdecydowanie przeciw bolszewikom, ścierając się na tym tle z Zofią Lutosławską, która uważała za priorytet wyprowadzenie Rosji z wojny i poprawę bytu ludności.

Był kierownikiem Wydziału Wojskowego Rady Polskiej Zjednoczenia Międzypartyjnego (RPZM). Wraz z bratem Marianem miał wykraść tekst tajnego traktatu zawartego przez Niemcy i Rosję bolszewicką 22 grudnia 1917 podczas rokowań pokojowych w Brześciu, przesłany następnie do Warszawy kardynałowi Aleksandrowi Kakowskiemu, co odegrało rolę w przygotowaniach Polski do zbliżającej się wojny z bolszewikami. Tekst ten był uważany za sfabrykowany. Wydawany przez Franciszka Skąpskiego w Piotrogrodzie „Dziennik Narodowy” doniósł, że Lutosławscy zostali aresztowani jako kierownicy organizacji preparującej dokumenty do rozpowszechniania w Europie poprzez ambasady w ramach propagandy przeciw rządowi bolszewików i że podobne fałszerstwa trafiły wcześniej do wiadomości tamtejszego Klubu Narodowego.