Zaliczają się do nich: gąbki: amfipory (Amphipora) – tworzące liczne nagromadzenia; w przekroju przecięte wzdłuż są to podłużne, o długości do kilku centymetrów skamieniałości, jeżeli amfipor przecięty jest idealnie na pół, widoczny jest jego kanał osiowy; przecięte w poprzek są zaś okrągłe, o średnicy <1 cm, z pustką w środku, będącą kanałem osiowym Actinostroma, Atelodictyon, Stictostroma i inne stromatoporoidy – w przekroju owalne (bulaste) lub o nieregularnych kształtach biohermy, o średnicy od kilku do 50 centymetrów; o dużej zmienności szkieletów organizmów należących do tego samego gatunku, decydowały warunki życia małże Megalodonnie mylić z neogeńskimi rekinami o tej samej nazwie – zazwyczaj barwy białej, co wyróżnia je na tle skały; posiadały zakrzywiony wierzchołek, który często jest widoczny w przekroju koralowce – głównie koralowce czteropromienne (Tetracoralla) ślimaki – głównie Lexonema

Koralowce, ślimaki i szczątki innych zwierząt (m.in. liliowców i ramienionogów) oraz glonów są zdecydowanie mniej liczne niż skamieniałości gąbek i małży.

Skamieniałości są często zachowane w pozycji wzrostu lub w niewielkim stopniu redepozycji.