Ulica Jana Henryka Dąbrowskiego – reprezentacyjna ulica Białegostoku prowadząca z centrum miasta na osiedle Antoniuk. Biegnie od placu Niepodległości im. Romana Dmowskiego do złączenia z Aleją Solidarności.

Przez wiadukt przebiega droga wojewódzka nr 676.

Nazwa i historia ulicy Na przestrzeni lat ulica zmieniała nazwę kilkukrotnie: Nowo-Szosowa (do 1919), Kolejowa (po 1919), Jana Henryka Dąbrowskiego (po 1926), Czapajewa (okupacja radziecka), Królewiecka (okupacja niemiecka), Jana Henryka Dąbrowskiego (od 1945)https://www.bialystok.ap.gov.pl/arch/teksty/publikacje_2012/ulice_bialegostoku.pdfhttps://www.bialystok.ap.gov.pl/arch/teksty/ulice.pdf.

Najstarsza wzmianka o ulicy (wtedy Nowo-Szosowej) pochodzi z dokumentu (notarialnego) z 1884 roku.

W 1897 roku oddano do użytku pierwszy wiadukt nad torami (tzw. Żelazny Most), łączący ulice Nowo-Szosową, Knyszyńską i obecną (wtedy bez nazwy) Kolejową. Był wykorzystywany szczególnie przez tramwaje konne wożące pasażerów z dworca kolejowego do centrum miasta. Ten zgrabnie wygięty w łuk most służył mieszkańcom do I wojny światowej. W nocy z 12 na 13 sierpnia 1915 roku wycofujące się wojska rosyjskie wysadziły go w powietrze przed wojskami państw centralnych, po I wojnie światowej został odbudowany.