Na początku XX w. Bohn kupił Sulistrowiczki. W 1905 założył w tej wsi Park Wenecki a w latach 1911-1914 wybudował sanatorium według projektu wrocławskiego architekta Albrechta Friebe, współpracownika Hansa Poelziga. W latach 30. XX w. w sanatorium utworzono dom wypoczynku dla matek (Narodowosocjalistycznej Ludowej Opieki Społecznej). Dziś mieści się w nim centrum szkoleniowe Caritas.

W 1910 nabył dwór w Tąpadłach, który przebudował w latach 1919–1925 według projektu Wolfa.

Od 1932 Bohn był członkiem NSDAP, antysemitą, chociaż opracował model emerytalny dla swoich żydowskich kolegów, którzy stracili środki do życia i uważał że powinni mieć możliwość ponownego znalezienia miejsca do życia. Po II wojnie światowej wyjechał do Anglii, gdzie zmarł w Londynie w 1948.

Był dwukrotnie żonaty. 24 maja 1908 poślubił Margarete Zehge (1884–1918), a osiem lat po jej śmierci 27 maja 1926 ożenił się z Elfriede Herwarth von Bittenfeld (ur. 1906). Miał dwoje dzieci z pierwszego małżeństwa: Hansa i Urtę.