Zwolnionym więźniom politycznym przyjęcie swojego obywatelstwa zaproponowała Hiszpania.
Jako historyk zajmowała się prowadzoną przez państwo nikaraguańskie polityką kolonizacji ziem zamieszkiwanych przez ludy rdzenne w latach 1820–1890 oraz problematyką historii produkcji kawy w Nikaragui. Obok prac naukowych opublikowała eseje o demokratycznym zarządzaniu, demokracji, ruchach społecznych, wykluczeniu społeczności rdzennych i innych mniejszości, o ewolucji ruchu sandinistowskiego. Uniwersytet w Helsinkach oraz Uniwersytet Sorbonne-Nouvelle nadały jej doktoraty honoris causa.
Jest otwarcie mówiącą o swojej orientacji lesbijką. Jej partnerka również była więźniarką polityczną w latach 2022–2023.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1955 Kategoria:Nikaraguańscy politycy Kategoria:Sandiniści Kategoria:Ministrowie zdrowia Kategoria:Historycy Kategoria:Doktorzy honoris causa Kategoria:Więźniowie polityczni w Nikaragui