W 1979 objął od płk. Stanisława Sadowskiego obowiązki dowódcy 15 Brygady Radioliniowo-Kablowej w Sieradzu. W 1980 był odpowiedzialny za powstanie w jednostce Szkoły Podchorążych Rezerwy. W grudniu 1981 uczestniczył w stanie wojennym w zabezpieczeniu łączności w zakresie rozwiniętych osi radioliniowych R-404 oraz rozwiniętych stacji radioliniowych R-404 pod względem operacyjnym. W 1983 był organizatorem odprawy dorocznej Szefa Wojsk Łączności MON, której przewodniczył gen. bryg. Leon Kołatkowski, podczas której po raz pierwszy w historii brygady zaprezentowana została łączność radioliniowa z rejonu alarmowego brygady do garnizonu, za pomocą stacji radioliniowych R-404 i R-405, z których te dwie „garnizonowe” zamontowane były w salach wykładowych w bloku szkolnym, z możliwością wyjścia z każdej z nich w stacjonarny system międzygarnizonowy. W latach 1979–1983 jego jednostka była czterokrotnie wyróżniana przez Ministra Obrony Narodowej medalami „Za osiągnięcia w służbie wojskowej”.