Do 2019 jeden demonstrator pozostawał aktywny w ograniczonym zakresie, drugi przechowywano w hangarze.

Koszty Program X-47B rozpoczął się od kontraktu o wartości 635,8 mln USD (2007). Do 2012 koszty wzrosły do ok. 813 mln USD. W 2014 Marynarka Wojenna przeznaczyła dodatkowe 63 mln USD na przeprowadzenie „po-demonstracyjnych” prac rozwojowych.

Konstrukcja Konstrukcja X-47B opiera się na układzie latającego skrzydła z ujemnym skosem krawędzi spływu, co miało na celu zmniejszenie jego skutecznej powierzchni odbicia radiolokacyjnego. Wlot powietrza umieszczono nad krawędzią natarcia, a kanał doprowadzający powietrze poprowadzono górą kadłuba w taki sposób, aby zasłaniał łopatki pierwszego stopnia sprężarki silnika. W strukturze kadłuba przewidziano dwie wewnętrzne komory bombowe. Napęd demonstratora stanowił pojedynczy silnik turboodrzutowy Pratt & Whitney F-100-PW220U o ciągu 64,9 kN.

Warianty X-47A

Oryginalny prototyp koncepcyjny o rozpiętości skrzydeł , pierwszy lot odbył się w 2003.

X-47B Demonstrator z rozpiętością skrzydeł , pierwszy lot odbył się w 2011.