Na początku trafiła do opuszczonego domu nieopodal japońskich koszar, w którym przebywało już pięć innych koreańskich ianfu. Tam została po raz pierwszy zgwałcona przez japońskiego oficera. Wojskowy dom publiczny, w którym była więziona nie miał jednak stałej lokalizacji. Kim i pozostałe „pocieszycielki” były zmuszone podążać w ślad za oddziałem, do którego były przydzielone. Nadano jej japońskie imię Aiko.
W niektóre dni była gwałcona przez 10–15 żołnierzy. Musiała ich przyjmować nawet wtedy, gdy przechodziła menstruację. Próby oporu były karane biciem. Kim i pozostałe kobiety były także zmuszane do oglądania egzekucji przez ścięcie mieczem, których ofiarą padali rzekomi chińscy „szpiedzy” (prawdopodobnie celem było ich zastraszenie). Nie tylko były zmuszane do stosunków seksualnych, lecz również musiały przygotowywać żołnierzom posiłki, prać ich odzież, a niekiedy zabawiać ich tańcem i śpiewem. Kim nie otrzymywała wynagrodzenia, lecz jedynie odzież i skąpe racje żywnościowe. Zaraziła się gruźlicą, lecz nie otrzymała żadnej pomocy medycznej.