Głaszczki szczękowe mają człony drugi i trzeci szerokie, a ostatni trochę dłuższy i prawie stożkowaty. Warga dolna dysponuje dużym prawie prostokątnym podbródkiem, prawie trapezowatą do prawie kwadratowej bródką, prawie prostokątnym do prawie kwadratowego przedbródkiem i dwuczłonowymi głaszczkami. Poza tym spód głowy cechuje się dobrze odseparowanymi szwami gularnymi. Tułów ma duże przedplecze oraz prawie owalne śródplecze i zaplecze. Odnóża są dobrze wykształcone, pięcioczłonowe. Odwłok ma segmenty o miękkich, nieskórzastych, pozbawionych bocznych wyrostków powierzchniach oraz zaopatrzony jest w dwuczłonowe urogomfy. Ósmy i dziewiąty segment zmodyfikowane są, tworząc przedsionek przetchlinkowy. Tylko ósmy segment ma funkcjonalne przetchlinki.
Ekologia i występowanie Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe są owadami wodnymi, łażącymi po podłożu, w przypadku dorosłych bardzo powolnie. Zasiedlają głównie wody stojące i wolno płynące, zwłaszcza pobrzeża kałuż i bajor, zawsze w towarzystwie roślin wodnych, korzeni lub zanurzonych gałęzi. Osobniki dorosłe żerują na glonach i rozkładającej się materii roślinnej. Oddychają powietrzem atmosferycznym przechowywanym w postaci utrzymywanego włoskami hydrofobowymi pęcherzyka pod spodem ciała, który napełniany jest za pomocą również zaopatrzonych w hydrofobowe owłosienie czułków.