Powierzchnia biała, ale często różowo lub różowo-czerwono nabiegła, szczególnie u nasady, czasem przy suchej pogodzie bardzo lekko przechodzący w żółtą, ale normalnie brudno szarawa, brązowawa, niewiele zmieniająca barwę w eksykatach, raczej błyszcząca, delikatnie pomarszczona. Miąższ Gruby lub średniej grubości, czasem dość zwarty, czasem wręcz kruchy i łamliwy, biały, z kilkoma żółtawymi grudkami na trzonie, często jednak lekko szarzejący od nadmiernej wilgoci. Zapach nieznaczny, lekko owocowy, smak łagodny lub w blaszkach lekko pikantny. Z gwajakolem reaguje szybko i gwałtownie, z siarczanem żelaza dość intensywnie, przebarwiając się na różowobrązowo. Wysyp zarodników Ochrowy. Cechy mikroskopowe Podstawki 30–50 × 10–12 µm. Bazydiospory 6,8–9 × 7–8 μm, niemal kuliste, pokryte brodawkami z krótkimi grzebieniami lub siateczkowate, hilum wyraźnie widoczne. Cystydy 80–90 × 6–10 μm, czasami z kończykiem. Epikutis ze smukłymi włoskami, niektóre tępe i cylindryczne, inne stopniowo ścienione górą i dołem, o szerokości 2–3,5–(4,5) µm, przeplatane tępymi, maczugowatymi pilocystydami, czasem nieco wygiętymi, o średnicy 5–10 µm.