thumb|Pudełko i kaseta kompaktowa typu C90 thumb|Kaseta kompaktowa z widocznymi szpulkami z taśmą thumb|Porównanie wielkości kasety magnetofonowej z kasetą VHS thumb|Magnetofon kasetowy Philips EL3302 thumb|Zestaw nagranych fabrycznie kaset magnetofonowych Kaseta magnetofonowa (CC z – kaseta kompaktowa) – kaseta o standardowych wymiarach zawierająca taśmę magnetyczną i przeznaczona do magnetofonów kasetowych. Została opracowana przez firmę Philips i zaprezentowana światu podczas Niemieckiej Wystawy Radiowej (Grosse Deutsche Funk-Ausstellung / German Radio Show, przemianowane na Targi IFA) 30 sierpnia 1963 roku. Służy również jako nośnik do przechowywania danych.
Historia Standard kasety magnetofonowej został opracowany przez Philipsa w 1963 roku. Wymiary zewnętrzne kasety wynoszą: długość – , szerokość – i grubość – . Mniejsze wymiary niż średnica szpul dla magnetofonów szpulowych (15 cm) spowodowały wybór nazwy compact. W wnętrzu plastikowej obudowy umieszczono nośnik – taśmę o szerokości 3,81 mm (0,15 cala) – z naniesioną cienką warstwą magnetyczną.