Do 1940 roku awansowała na stanowisko przewodniczącej Małego Churału, czyli tuwańskiego parlamentu, stając się tym samym pierwszą kobietą w tym rejonie, która została głową państwa inną drogą niż dziedziczenie. Dziennik The Times nazwał ją pierwszą na świecie nie-monarchinią na stanowisku głowy państwa.

Jako głowa państwa oddała do dyspozycji Rosji zasoby Tuwy w ramach walki przeciwko nazistowskim Niemcom w II wojnie światowej i miała wpływ na włączenie Tuwińskiej Republiki Ludowej do Związku Radzieckiego w 1944 roku. Jej mandat jako Przewodniczącej Prezydium zakończył się 10 listopada 1944 roku. Po zakończeniu kadencji jako Przewodnicząca Małego Churału, została Wiceprzewodniczącą Regionalnego Komitetu Wykonawczego, a następnie Wiceprzewodniczącą Rady Ministrów Tuwy, będąc odpowiedzialną za opiekę społeczną, kulturę, sport i propagandę. W 1972 roku przeszła na emeryturę.

Życie prywatne i śmierć W 1940 roku wyszła za mąż za sekretarza generalnego Tuwińskiej Ludowej Partii Rewolucyjnej Sałczaka Tokę, zachowując swoje nazwisko panieńskie do śmierci męża w 1973 roku. Następnie przyjęła nazwisko Anczimaa-Toka.

Zmarła 4 grudnia 2008 roku. Przeżyło ją dwóch synów i córka.

Przypisy

Kategoria:Komuniści Kategoria:Przewodniczący parlamentów Kategoria:Tuwińcy Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Zmarli w 2008