Odwłok zbudowany jest z dziesięciu, zwykle słabo zesklerotyzowanych segmentów. Osiem pierwszych zwęża się ku tyłowi, nie ma wyrostków bocznych ani posuwek, posiada zaś pojedynczy poprzeczny szereg okrągłych sklerytów oraz funkcjonalne przetchlinki. Segment dziewiąty ma w całości widoczny tergit oraz jednoczłonowe urogomfy. Segment dziesiąty ma małą płytkę grzbietową i parę płytek bocznych. Na szczycie odwłoka brak jest przedsionka przetchlinkowego.
Ekologia i występowanie Owady te zasiedlają pobrzeża strumieni, potoków i rzek, rzadziej wód stojących czy okresowych oraz słonawiska, a w przypadku niektórych gatunków z Azji Południowo-Wschodniej i Afryki ściółkę wilgotnych lasów równikowych. Bytują wśród piasków, błota, namulisk i glonów. Owady dorosłe żerują na martwej materii organicznej i glonach. Po przepoczwarczeniu zwykle rozlatują się na nowe stanowiska. Przedstawiciele podrodzaju nominatywnego po znalezieniu dogodnego siedliska oblepiają wierzch ciała drobnoziarnistym piaskiem lub mułem (psammomorfia), tworząc maskującą skorupkę, która nie pozawala im już później otwierać pokryw i używać skrzydeł. Przedstawiciele pozostałych podrodzajów nie stosują takiego kamuflażu.