Rozwiązania konstrukcyjne oznaczonego Lublin R.XII (LR-12) samolotu bazowały na zbudowanym na początku 1930 roku samolocie pasażerskim Lublin R.XI, a jego dokumentacja techniczna opracowana została przez inżynierów Jerzego Teisseyre i Mariana Bartolewskiego. Budowa prototypu rozpoczęła się na początku 1930 roku i trwała do wiosny.
Prototyp, ze znakami rejestracyjnymi SP-AFB, został oblatany jesienią 1930 roku na fabrycznym lotnisku w Lublinie przez pilota Władysława Szulczewskiego. Samolot miał znacznie większą masę własną niż projektowana, co pociągnęło za sobą spadek osiągów. Z powodu przekroczenia dopuszczalnej masy nie dopuszczono go do udziału w III Krajowym Konkursie Awionetek. Pilotowany przez płk Jerzego Kossowskiego R.XII wziął udział jedynie w dniach 30 stycznia – 1 lutego 1931 roku w I Lubelsko-Podlaskich Zimowych Zawodach Lotniczych (poza konkursem). Po odbyciu jeszcze kilku lotów, samolot stał przez kilka lat nieużywany w hangarze macierzystych zakładów, po czym został skasowany.
Lublin R.XII był pierwszym (i jedynym) samolotem sportowym zaprojektowanym i zbudowanym w Zakładach Mechanicznych Plage i Laśkiewicz.