Skórka delikatnie włókienkowata, dająca się odeddrzeć, wilgotno-lepka, wyraźnie błyszcząca, bardziej naga przy garbku. Blaszki O szerokości 4–10 mm, na brzegu co 1–2,5 mm, z dość licznymi blaszeczkami i kilkoma rozwidleniami lub zespoleniami, segmentowate lub lekko wybrzuszone, ale ostre z przodu, początkowo bladokremowe, następnie jasnoochrowokremowe, z tendencją do zabarwienia się na czerwonobrązowo (szczególnie na krawędziach). Trzon Wysokość 1,9–5,5 cm, grubość 1,5–2,5 cm, cylindryczny, czasem równy, czasem zwężony lub pogrubiony u podstawy, nieregularnie komorowaty. Powierzchnia początkowo blada, potem szarawa, szarobrązowa, czasem z kilkoma żółto-brązowymi plamkami u nasady, na górze oprószona, w innych miejscach bardzo drobno pomarszczona, u niektórych osobników podstawa trzonu jest czerwona. Miąższ Gruby i sztywny powyżej tylnej części blaszek, nagle przerzedzony na krawędziach, biały, w środku pod skórką żółtawy. Ma nieprzyjemny zapach, smak mdlący, potem gryzący w gardle i na języku. Natychmiastowa reakcja z gwajakolem, w FeSO4 zmienia barwę na brudnoczerwoną. Cechy mikroskopowe Podstawki 35–60 × 8,5–11,5 µm.