Franz Ewald Bachmann (ur. 21 czerwca 1856 w Lesznie, zm. 4 czerwca 1931 w Berlinie) – niemiecki lekarz, przyrodnik i podróżnik.

Uczęszczał do szkoły średniej we Wrocławiu, a następnie w Würzburgu, gdzie podjął studia medyczne, kontynuując je na Uniwersytecie Wrocławskim i kończąc doktoratem na uniwersytecie w Würzburgu w 1880 oraz uzyskaniem w roku następnym uprawnień lekarskich. W 1883 wyjechał do południowej Afryki, gdzie do schyłku 1887 pracował jako lekarz w krainie Karru, a później w jednej z miejscowości leżącej na obszarze współczesnego dystryktu West Coast. W 1888 wziął udział w rocznej niemieckiej wyprawie badawczej na tereny obecnej Prowincji Przylądkowej Wschodniej. W 1894 powrócił do Niemiec i od 1896 był lekarzem powiatowym, najpierw w Ilfeld, od 1901 w Harburgu, a od 1917 do emerytury w 1921 w Hamm. W 1928 przeprowadził się do Berlina i zamieszkał w Charlottenburgu. W czasie pracy w Niemczech angażował się w propagowanie idei medycyny holistycznej, m.in. założył dwa towarzystwa medyczne i był redaktorem naczelnym czasopisma "Naturocultura – Nachrichtenblatt der Liga Psyko-Biologica (Naturopatica)"Syniawa 2019, s. 39, 40.

W 1894 zawarł związek małżeński z Anną z d. Fischer, mieli syna i córkęSyniawa 2019, s.