Dziesiąty międzyrząd przybiera formę rozszerzonego na bok kila, który nakrywa od góry właściwą krawędź pokrywy, tworząc swą boczno-brzuszną powierzchnią wyraźną pseudoepipleurę. Odnóża są jak na oguzkowatego krótkie, o stopach zupełnie pozbawionych włosków pływnych. Odwłok ma pięć widocznych, wolnych sternitów (od trzeciego do siódmego) o równomiernej, pozbawionej guzków i dołków powierzchni, z których ostatni ma tylny brzeg zaokrąglony.
Rozprzestrzenienie Przedstawiciele podrodzaju zamieszkują krainę palearktyczną i nearktyczną, przy czym oba gatunki wykazują borealno-arktyczny typ rozsiedlenia. Współczesny zasięg Orphelophorus obejmuje Kanadę, Rosję, Kazachstan, Mongolię i północne Chiny, natomiast w plejstocenie docierał on także do Wysp Brytyjskich i Niemiec.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1927 roku przez Armanda d’Orchymonta jako monotypowy, z plejstoceńskim H. wandereri jako jedynym gatunkiem. W 1970 roku Robert Bagrie Angus zsynonimizował ów gatunek z H. obscurellus.
Do podrodzaju tego zalicza się dwa opisane gatunki: Helophorus arcticus Brown, 1937 Helophorus obscurellus Poppius, 1907
Przypisy
Kategoria:Oguzkowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1927 roku