Od 1969 do 1972 studiował w Akademii Sztabu Generalnego WP w Rembertowie, po ukończeniu których został wyznaczony na stanowisko szefa sztabu – zastępcy dowódcy 30 pułku zmechanizowanego 9 Dywizji Zmechanizowanej w Rzeszowie.

W latach 1974–1978 dowodził 5 pułkiem czołgów 3 Dywizji Zmechanizowanej we Włodawie. W roku 1977 dowodzona przez niego jednostka uzyskała tytuł przodującego pułku Warszawskiego Okręgu Wojskowego, a w 1978 wyróżniona została przez ministra obrony narodowej gen. armii Wojciecha Jaruzelskiego za osiągnięcia w służbie wojskowej. W latach 1978–1980 zastępca dowódcy ds. liniowych 1 Dywizji Zmechanizowanej w Legionowie. W 1979 pełnił służbę w Doraźnych Siłach ONZ na Bliskim Wschodzie, pełniąc ją na stanowisku szefa sztabu w Polskiej Wojskowej Jednostce Specjalnej. Od 1980 do 1982 na stanowisku zastępcy komendanta ds. liniowych Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Pancernych w Poznaniu. W latach 1982–1983 starszy inspektor Zespołu Ogólnowojskowego w Inspekcji Sił Zbrojnych. W 1983 został wyznaczony na funkcję zastępcy komendanta Garnizonu Warszawa. W 1991 komendant Garnizonu Warszawa. W 1993 awansowany na stopień generała brygady przez prezydenta RP Lecha Wałęsę. W 1995 na stanowisku zastępcy dowódcy Garnizonu Warszawa – komendanta Garnizonu Warszawa.