W książce Hollanek „zadaje pytanie o granice kompromisu w skrajnie trudnych sytuacjach społecznych”.
„Olśnienie” jest przykładem nurtu inner space w polskiej fantastyce. Pojawia się w nim „koncepcja trzeciego stanu istnienia”. Bugajski pisał, że przedstawiony świat „posiada niejasny status ontologiczny”, i że „...jest to również proza o człowieku, który autentycznie cierpi na skutek swego faktycznego czy wyimaginowanego... kontaktu z innym światem... tracącego... poczucie... miejsca w świecie... rodzinę, spokój wewnętrzny”.
O „Nie można go spalić” Maciej Parowski napisał, że był to przykład „prozy rozchlupotanej, rozsadzanej natłokiem myśli i bujnymi emocjami”. Bugajski napisał o nim, że jest to tekst bliższy tradycyjnej fantastyce (zawierający „umocowanie' technologiczne”), ale także ma wymiar psychologiczny, opowiadając o „dezintegracji osobowości”. Chwalił je, pisząc, że jest to „literatura z prawdziwego zdarzenia” i że tekst „zawiera wiele trafnych i bezdyskusyjnych spostrzeżeń, np. nieuchronności ludzkiego losu, o niemożności sprzeciwienia się przemocy”, a także „myśli o człowieku dzisiejszym”. Tekst był przedrukowany w 1989 w antologii Skasować drugie ja.
Przypisy
Kategoria:Polskie powieści fantastycznonaukowe Kategoria:Powieści fantastycznonaukowe z 1982 roku