Matutinum zachowało się u kartuzów.

Księgi chórowe (z nutami), których używa się podczas nocnej godziny kanonicznej, noszą nazwy antyfonarza nocnego (Antiphonale albo Antiphonarium pro nocturnis Horis), responsoriału (Liber responsorialis) albo nokturnału (Nocturnale).

Struktura matutinum

W Breviarium Romanum mały|Breviarium Romanum (wydanie z 1962): widoczne teksty na XIII i XIV niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego, w tym kolejne III czytania matutinum (I i II stanowią część innej serii). Matutinum rozpoczyna się wezwaniem, w czasie którego jest uroczyście śpiewany na jedną ze specjalnych melodii Psalm 94 Venite exsultemus (w polskich współczesnych tłumaczeniach Biblii jest to psalm 95). Potem następuje hymn.

Następnie ma miejsce psalmodia oraz czytania, których układ w uproszczeniu przedstawia się jak następuje:

w dni liturgiczne niższej rangi następuje jedna seria psalmów i jedna seria czytań, czyli jest tylko jeden nokturn; według układu brewiarza po reformie Piusa X na początku XX wieku jest wtedy dziewięć psalmów i trzy czytania (wcześniej psalmów było więcej); w dni liturgiczne wyższej rangi są trzy nokturny, z których każdy składa się z trzech psalmów i trzech czytań;