Trudna sytuacja operacyjna panowała na odcinku północnym. Dowódca armii wciąż jeszcze liczył na to, że uda mu się obsadzić ten odcinek spływającymi jednostkami 9 i 27 DP i Grupy Operacyjnej „Czersk”. W godzinach rannych przyjechał w ten rejon gen. Stanisław Grzmot-Skotnicki, który zameldował dowódcy armii gen. Bortnowskiemu o sytuacji panującej w rejonie Borów Tucholskich. Dowódca Armii „Pomorze" powierzył mu dowództwo nad całym zgrupowaniem broniącym przedmościa bydgoskiego.
Wycofanie się z przedmościa bydgoskiego
Po południu Niemcy wznowili ataki na odcinek północny przedmościa. Broniące tego rejonu 23 pułk piechoty, I/24 pułku piechoty, 59 pułku piechoty i batalion ON „Bydgoszcz” odpierały niemieckie ataki z coraz większym wysiłkiem.
W tym czasie w Bydgoszczy niemieckie grupy dywersyjne zaatakowały tabory Pomorskiej BK, 9. i 27 Dywizji Piechoty oraz odsyłane do punktów zbornych grupy żołnierzy z rozbitych oddziałów. Początkowo niemiecki ostrzał spowodował sporą dezorganizację na tyłach cofających się wojsk. Dywersanci zabili wówczas co najmniej 20 polskich żołnierzy. Po pierwszym zaskoczeniu do przywracania bezpieczeństwa przystąpiły regularne oddziały wojska.