Jan Jerzy Hohenzollern, także Jan Jerzy brandenburski (ur. 11 września 1525 w Cöllnobecnie część Berlina zwana Altkölln w Mitte, zm. 8 stycznia 1598 Cölln) – elektor brandenburski.
Życiorys Syn elektora-margrabiego Brandenburgii Joachima II Hektora i Magdaleny, księżniczki saskiej. Jego dziadkami byli: elektor Brandenburgii Joachim I Nestor i księżniczka duńska Elżbieta oraz książę Saksonii Jerzy Brodaty i królewna polska Barbara Jagiellonka.
Dokonał zjednoczenia Starej i Nowej Marchii.
15 lutego 1545 roku poślubił księżniczkę Zofię legnicką (1525-1546), córkę księcia legnickiego Fryderyka II i księżniczki Brandenburgii-Ansbach ZofiiK. Jasiński: Rodowód Piastów śląskich. Wyd. 2. Kraków 2007, s. 213.. Para miała jednego syna: Joachima Fryderyka (1546-1608) – elektora-margrabiego Brandenburgii; Zofia zmarła dziesięć dni po narodzinach syna. Elektor ponownie ożenił się 12 lutego 1548 roku z księżniczką Sabiną Hohenzollern (1529-1575), córką księcia Brandenburgii-Ansbach Jerzego i księżniczki oleśnickiej Jadwigi Podiebradówny (1508–1531).