Cele te zostały osiągnięte poprzez uczynienie nagłówków MIME opcjonalnymi, z wartościami domyślnymi zapewniającymi, że wiadomość niezgodna z MIME będzie poprawnie interpretowana przez klienty obsługujące MIME.

Nagłówki MIME MIME-Version Obecność tego nagłówka wskazuje, że wiadomość jest sformatowana zgodnie z MIME. Typowa wartość to „1.0”, więc nagłówek ten prezentuje się tak: MIME-Version: 1.0

Content-ID Nagłówek Content-ID jest używany głównie w wiadomościach wieloczęściowych. Jest to unikatowy identyfikator części wiadomości, pozwalający na odwoływanie się do niej. Identyfikator taki jest otoczony nawiasami kątowymi. Przykład:

Content-ID: <[email protected]>

Content-Type Ten nagłówek wskazuje typ MIME zawartości wiadomości. Składa się z typu i podtypu. Na przykład: Content-Type: text/plain

Skład nagłówka Content-Type:

1. Nazwa typu mediów: text image audio video application

Dopuszcza się czasem jeszcze dwie wartości: multipart i message. Przez użycie typu multipart, MIME pozwala, by wiadomość posiadała wiele części, z których każda może mieć określony swój własny typ MIME.

2. Nazwa podtypu, np. xhtml+xml lub plain itp.

3. Wymagane parametry (nie każdy typ tego wymaga)

4. Opcjonalne parametry (nie każdy typ tego wymaga), np.