Współpraca z Grydzewskim definitywnie pozbawiła go możliwości publikowania w Polsce Ludowej.

Trzy dni po śmierci, 5 maja 1967 został pochowany na cmentarzu w Postoliskach obok innych członków rodziny. W ostatniej drodze towarzyszył mu ówczesny prezes Związku Literatów Polskich – Jarosław Iwaszkiewicz, który wygłosił wzruszające przemówienie pogrzebowe. Na jego grobie widnieje wyryty napis: „Współtwórca Skamandra – Osierocił poezję polską”.

Upamiętnienie Jarosław Iwaszkiewicz opisał ślub Zygmunta i Haliny w książce Hilary, syn buchaltera, wydanej w 1923. Bohaterowie powieści występują pod zmienionymi imionami i nazwiskami. Stanisław Baliński sportretował Karskich oraz ich posiadłość Chrzęsne w noweli grozy Koniec rodziny Jasnych, opublikowanej w 1923 w dwóch zeszytach „Skamandra” – majowo-czerwcowym i lipcowo–sierpniowo–wrześniowym. Zygmunt posłużył za pierwowzór jednego z bohaterów utworu – Zygmunta Jasnego. W 1970 po latach zakazu publikacji jego utworów, wznowiono tom Musujący poranek. Opracował go Janusz Stradecki, m.in. uzupełniając o wiersze drukowane w przedwojennych czasopismach i Londynie. W rezultacie wydana przez PIW publikacja ukazała się pt.