Stanislav Krakov, cyr. Станислав Краков (ur. 28 marca 1895 w Kragujevacu, zm. 15 grudnia 1968 w Genewie) – serbski i jugosłowiański oficer, dziennikarz, pisarz, reżyser filmowy, bibliofil i numizmatyk.
Przez wiele lat pełnił funkcję redaktora naczelnego pisma „Vremen”. Był ochotnikiem w oddziale Vojina Popovicia – księcia Vuka w wojnach bałkańskich, brał także udział w I wojnie światowej i walkach na froncie salonickim, za co został odznaczony Orderem Orła Białego, Orderem Korony Jugosłowiańskiej, Orderem Świętego Sawy, Medalem Waleczności, Medalem Albanii i Krzyżem Miłosierdzia. Podczas okupacji niemieckiej w czasie II wojny światowej wspierał Rząd Ocalenia Narodowego pod przewodnictwem swojego wuja, generała Milana Nedicia. Był autorem kilkunastu powieści i innych utworów literackich oraz redaktorem gazet „Novo vreme” i „Obnova”.
Życiorys Rodzina i edukacja Urodził się 28 marca 1895 roku w Kragujevacu jako syn doktora Zygmunta, polskiego lekarza, który po klęsce powstania styczniowego wyjechał do Paryża, a następnie do Serbii i Persidy, wnuczki księcia Zeoki Nikoli Stanojevicia i siostry generała Milana Nedicia. Uczęszczał do czteroletniej szkoły podstawowej w Knjaževcu, którą ukończył w 1905 roku w Zaječarze.