Alfons Feder (ur. 10 lipca 1910 w Miedniewicach, zm. 25 maja 1985 w Warszawie) – specjalista w zakresie rozwoju infrastruktury komunikacyjnej w Polsce w latach 1936–1985. W latach 1960–1976 był Naczelnym Dyrektorem Zjednoczenia Przedsiębiorstw Robót Drogowych i Mostowych w Warszawie.

Życiorys Urodził się 10 lipca 1910 roku w Miedniewicach w województwie warszawskim, jako syn Władysława „za zasługi w pracy zawodowej w dziedzinie transportu drogowego i lotniczego”.. Ukończył studia na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej, uzyskując dyplom inżyniera budownictwa lądowego, urządzeń i komunikacji miejskiej.

Kariera zawodowa Mgr inż. Feder rozpoczął swoją karierę zawodową w maju 1936 roku jako kierownik budowy przełożenia sześciokilometrowej trasy drogowej górskiej na Huculszczyźnie. Budowę tę zakończył w 1939 r. już jako kierownik powiatowego zarządu drogowego w Kosowie Huculskim.

Podczas II wojny światowej, w sierpniu 1939 roku, został zmobilizowany i walczył na froncie w kampanii wrześniowej jako żołnierz 49 pułku piechoty, po czym trafił do niewoli niemieckiej.