Park Narodowy Durmitor (czarnog. Nacionalni park Durmitor) – park narodowy w Czarnogórze, obejmujący – najgłębszy w Europie – kanion rzeki Tary, dochodzący do 1300 m głębokości.
Historia Park narodowy powstał w 1952 roku. W 1976 roku dorzecze rzeki Tara zostało uznane za rezerwat biosfery w ramach programu Człowiek i biosfera UNESCO. Rok później teren ten uzyskał status rezerwatu i pomnika przyrody. W 1980 roku tereny parku zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Położenie Park Narodowy Durmitor zajmuje powierzchnię 32100 ha i leży na terenie masywu górskiego Durmitor, osiągającego wysokość 2 522 metrów (szczyt Bobotov Kuk), w północno-zachodniej Czarnogórze. Pasmo Durmitor graniczy od północy z kanionem rzeki Tara, od zachodu z kanionem rzeki Piva, a od południa z wymagającym kanionem rzeki Komarnica. Na wschodzie Durmitorski Park Narodowy jest otwarty na rozległym 1500 metrowym Płaskowyżu Jezerskim (czarnog. Jezerska Površ). Na wschód od Płaskowyżu Jezerskiego znajduje się pasmo Sinjajevina. Pasmo górskie Durmitor znajduje się w przeważającej części w gminie Žabljak, która posiada bogatą bazę noclegową i infrastrukturę turystyczną.