Palenica (767 m) – szczyt w Beskidzie Małym. Znajduje się na zachodnim końcu pasma Bukowca, które na Błasiakówce odgałęzia się od głównego grzbietu Beskidu Małego i biegnie w zachodnim kierunku, do Jeziora Czanieckiego. Południowe stoki Palenicy opadają do doliny Wielkiej Puszczy, północne na Pogórze Śląskie, zachodnie do Jziora Czaneckiego.

Dawniej przez miejscową ludność Palenica nazywana była Bukowskim Groniem. Jest to nazwa bardzo stara, wymienia ją już Jan Długosz w Historia polonica i Andrzej Komoniecki (1658 – 1729) w dziele Chronografia albo Dziejopis Żywiecki. Na mapie austriackiej z lat 80. XIX wieku nazwę Bukowskiego Gronia zmieniono na Palenica. Ta nazwa związana jest z podobno palonymi dawniej na jej szczycie ogniskami. Nazwę tę powieliły późniejsze mapy polskie, zaś nazwę Bukowskiego Gronia przesunięto na sąsiedni na wschód szczyt, wówczas bezimienny szczyt 730 m.