W 1944 roku Moelk opublikowała pierwsze badanie fonetyczne dźwięków kotów. Bardzo uważnie słuchała własnych kotów i przyporządkowała ich dźwięki do 16 wzorców fonetycznych podzielonych na trzy główne kategorie. Używała także alfabetu fonetycznego do transkrypcji różnych dźwięków. Twierdziła, że koty mają sześć różnych form miauczenia, które reprezentują życzliwość, pewność siebie, niezadowolenie, złość, strach i ból. Moelk sklasyfikowała osiem innych dźwięków związanych z łączeniem się w pary i walką, słuchając zwierząt na swoim podwórku i na ulicy.
Brown i in. skategoryzowali odgłosy kotów w zależności od kontekstu behawioralnego: podczas oddzielania kociąt od matek, podczas pozbawienia pożywienia, podczas odczuwania bólu, przed lub w trakcie groźby lub ataku, podczas sporów o terytorium lub jedzenie, podczas bolesnego lub niezwykle stresującego doświadczenia, przy rutynowych zastrzykach profilaktycznych i podczas deprywacji kociąt.