Po agresji sowieckiej, przebywające w rejonie Równego oddziały OZ 18 DP stoczyły walki z oddziałami sowieckimi, większość żołnierzy dostała się do niewoli sowieckiej. Po 17 września dowództwo Ośrodka udało się w kierunku Chełma Lubelskiego, z napotkanymi rozbitkami z OZ 18 DP i innych jednostek. Pomiędzy Chełmem, a Piskami Luterskimi wraz z tą grupą rozbitków i resztek żołnierzy OZ 18 DP, głównie oficerów, mjr Foryś i ppłk Komędera 21 września dostał się do niewoli niemieckiej. Część z rozproszonych grup i tych pozostałych w drodze marszu około 26 września dołączyła do Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Polesie” gen. bryg. Franciszka Kleeberga.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ośrodki zapasowe piechoty Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej