Warszawska Izba Rolnicza – jednostka samorządu gospodarczego rolnictwa, a jednocześnie osoba publiczno-prawna, ustanowiona w celu zorganizowania zawodu rolniczego oraz w dziedzinie działalności rolnictwa. Samorząd rolniczy stanowił zdecentralizowaną formą administracji publicznej o charakterze przymusowym. Pojęcie rolnictwo obejmowało – oprócz właściwego rolnictwa – również leśnictwo, ogrodnictwo, hodowlę zwierząt i ryb oraz inne gałęzie wytwórcze związane z gospodarstwem rolnym.

Powołanie Izby Warszawska Izba Rolnicza powstała w okresie sporu o formę i zakres oddziaływania samorządu rolniczego oraz w okresie nadawania nowej treści samorządowi terytorialnemu. W województwach południowo-wschodnich nie było doświadczenia w oddolnym kierowaniu rolnictwem, istniejące zaś stowarzyszenia rolnicze stawiały przed sobą przede wszystkim cele oświatowo-szkoleniowe.