Helena Hermanowska z d. Marciszewska ps. „Zaczyn”, „Pietrek”, (ur. 24 grudnia 1904 w Białymstoku, zm. 23 października 1953 tamże) – żołnierz Armii Krajowej w stopniu kapitana, nauczycielka, działaczka harcerska, więźniarka NKWD. Odznaczona Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari.

Życiorys Urodziła się w Białymstoku 24 grudnia 1904 w rodzinie Juliana i Józefy z d. Drozdziewicz. W 1916 wstąpiła do Związku Harcerstwa Polskiego i jednocześnie pracując jako nauczycielka, od 1928 pełniła funkcję hufcowej Hufca ZHP Białystok. Od 1931 komendantka jego Okręgu.

W 1939 została zaprzysiężona w stopniu podporucznika w SZP-ZWZ, gdzie w Obwodzie Btałystok-Miasto była szefem kancelarii Komendy tego obwodu, w którym zorganizowała służbę kobiet. Mianowana w maju 1942 szefem Referatu Wojskowej Służby Kobiet w Sztabie Okręgu Białostockiego Armii Krajowej z ps. „Zaczyn”, „Pietrek” przeprowadzając inspekcje służby kobiet w obwodach okręgu. Brała również udział w tajnym nauczaniu. W związku z zeznaniami aresztowanej referentki WSK Komendy Obwodu Augustów poszukiwało ją gestapo. Została jednak ostrzeżona, dlatego zdołała uniknąć nasilonych wówczas aresztowań i mogła kontynuować działalność konspiracyjną podczas II okupacji sowieckiej. Wówczas to Hermanowska m.in.