Ponowną próbę kolonizacji podjęła w 1664 roku grupa osadników z angielskiej kolonii na Barbadosie, która zmagała się wówczas z przeludnieniem. Grupa pod przewodnictwem Johna Vassalla wylądowała tu 29 maja 1664. Nową osadę, nazwaną Charles Town na cześć króla, ulokowali nieopodal wcześniejszej, na zakupionym od Indian obszarze o powierzchni około 80 km². W szczytowym okresie osada liczyła około 800 osadników. Problemy z zaopatrzeniem, zatargi z ludnością indiańską i ostatecznie huragan, który nawiedził Karolinę w 1667 roku, skłoniły mieszkańców do opuszczenia osady, co nastąpiło w tym samym roku. Osadnicy udali się pieszo nad zatokę Albemarle Sound, wówczas najbliższy im ośrodek osadnictwa angielskiego; część tam zamieszkała, część udała się dalej na północ, do Wirginii, a część powróciła na Barbados.
Nieprzychylność lokalnej ludności indiańskiej oraz obecność piratów (w tym Czarnobrodego i Stede Bonneta) spowodowały, że kolejna próba kolonizacji w regionie przylądka Cape Fear nastąpiła dopiero pół wieku później ().
W 1670 roku, trzy lata po opuszczeniu osady, nazwę Charles Town otrzymała nowo założona osada położona około 200 km na południe – obecne miasto Charleston w Karolinie Południowej.
Przypisy
Kategoria:Nieistniejące miasta Kategoria:Miejscowości w stanie Karolina Północna Kategoria:Historia Karoliny Północnej Kategoria:Historia kolonialna Anglii