Arrhenatherion elatioris, odpowiadające siedlisku „świeże łąki użytkowane ekstensywnie (6510)” z wykazu chronionych w Unii Europejskiej siedlisk przyrodniczych o znaczeniu wspólnotowymEkstensywnie użytkowana łąka świeża wykształciła się na niewielkim wyniesieniu mineralnym na północny zachód od grobli. Dominują tutaj rajgras wyniosły, wiechlina łąkowa i kostrzewa czerwona. łąki selernicowe, zw. Cnidion dubii, odpowiadające siedlisku 6440 z wykazu z wykazu chronionych w Unii Europejskiej siedlisk przyrodniczych o znaczeniu wspólnotowymŁąka selernicowa pokrywa zachodnią, największą część terenu. Takie siedliska powstają zwykle w wyniku równoczesnych zmian wilgotności (zwłaszcza okresowych zalewów) i użytkowania kośnego. Charakterystycznymi gatunkami są tutaj selernica żyłkowana i tarczyca oszczepowata - rzadkie u nas gatunki roślin, związane z dolinami dużych rzek. Najbardziej dominującym gatunkiem traw jest wspomniany wcześniej wyczyniec łąkowy.

Fauna Na Łąkach Oborskich gniazdują m.in. derkacz, czajka, zimorodek. Można też spotkać, szczególnie podczas migracji, inne gatunki związane z terenami podmokłymi, takie jak na przykład żuraw, batalion, kwokacz, czapla biała, bocian biały, bocian czarny, jak również trzmielojada.