Był opiekunem ostoi ptaków IBA „Błota Rakutowskie” z ramienia Ogólnopolskiego Towarzystwa Ochrony Ptaków.
Dorobek naukowy Specjalizuje się w paleoekologii mokradeł i ekologii ameb skorupkowych, koncentrując się na wpływie zmian klimatu i działalności człowieka na ekosystemy mokradeł, zwłaszcza torfowisk. Jest autorem licznych publikacji naukowych i jednym z najczęściej cytowanych polskich naukowców w dziedzinie nauk o Ziemi i środowisku według bazy danych Scopus. W 2023 r. znalazł się na liście 2% najczęściej cytowanych naukowców na świecie według Rankingu Stanforda. Badania prowadził między innymi w Ameryce Środkowej, Amazonii, na Falklandach i Syberii, w krajach bałtyckich, Szwajcarii i Czechach. Jako jeden z pierwszych w Polsce wykorzystał bioindykacyjne właściwości ameb skorupkowych w rekonstrukcjach paleoekologicznych. Był także członkiem grupy badawczej, która jako pierwsza wysnuła tezę, że skorupki ameb skorupkowych służą nie tylko do obrony, ale także do ataku na ofiarę.