Organy główne thumb|Romantyczne organy główne Maxa Terletzkiego z 1878 Romantyczne organy główne znajdują się na drewnianym chórze muzycznym umiejscowionym nad głównym wejściem w zachodniej części kościoła, między arkadą podwieżową a pierwszą parą filarów nawy głównej. Zasilane są miechem położonym za instrumentem, we wnęce arkady podwieżowej. Instrument ma 32 głosy stałe, tworzące razem 40 registrów rozdysponowanych między czterema klawiaturami. Piszczałki ustawione są na wiatrownicach pneumatyczno-stożkowych, które połączone są ze stołem gry trakturą pneumatyczną. Stół gry wyposażony jest w trzy manuały oraz pedał; znajduje się w przedniej części chóru, w pobliżu balustrady.
Architektoniczny prospekt organowy ma neogotycki charakter. Składa się z trzech wysuniętych prostokątnymi ryzalitami wież – szerokiej centralnej oraz węższych bocznych – połączonych płaszczyznami piszczałkowymi. Nieregularne kondygnacje poszczególnych segmentów wypełnione są piszczałkami i zakończone ostrołukowymi i trójlistnymi szczytami. Wieża centralna zwieńczona jest trójsekcyjną attyką. Dekorację snycerską całości prospektu stanowią wimpergi z pinaklami i kwiatonami oraz żabkowany krenelaż. Analogiczną formę ma niema sekcja pozytywu w balustradzie chóru.