Z racji znajomości terenów Francji została tam wysłana z zadaniem utworzenia placówek Zagrody. Udało się jej założyć takie placówki w Miluzie i w Metz. Od maja 1942 kierowała placówką "Cyrk" W Katowicach i jako kurierka przewoziła przesyłki do Francji. Odbyła jedenaście wypraw kurierskich do Francji oraz dwie do Niemiec. Zagrożona w 1944 r. aresztowaniem przez Gestapo uzyskała dokumenty na nazwisko Irenay Zakrezewskiej, z którymi rozpoczęła pracę w domu dziecka w Konstancinie-Jeziornie. Po wkroczeniu Armii Czerwonej powróciła na Śląsk.
W październiku 1945 r. objęła stanowisko kierownika w Wydziale Opieki nad Dzieckiem w Wojewódzkim Komitecie Opieki Społecznej, następnie pracowała w Kuratorium Oświaty. Z racji wojennej działalności została zwolniona z pracy. Znalazła zatrudnienie w krakowskim Towarzystwie Przyjaciół Dzieci, przeprowadziła się też do Opola. Z powodu kolejnych utrudnień w pracy zawodowej uzyskała w 1950 r. dyplom modystki i założyła własny zakład. Pozostałą czynnym działaczem społecznym, angażowała się w wychowanie i kształcenie zawodowe młodzieży Opola i okolic. Jako kombatant należała do Związku Bojowników o Wolność i Demokrację, była też członkiem Stronnictwa Demokratycznego.