Jednakże w 1863 grupa kilkunastu najlepszych uczniów, w tym Korzuchin, manifestacyjnie odmówiła udziału w konkursie, sprzeciwiając się narzucaniu przez władze uczelni obowiązkowej tematyki konkursu, w postaci zadawania tematu z mitologii i wymogowi malowania ściśle wg kanonów akademizmu. W efekcie buntownicy otrzymali co prawda dyplomy ukończenia szkoły, ale nie mogli zostać na uczelni ani korzystać z jej pracowni. Grupa ta założyła w Petersburgu artel malarski, a Korzuchin aktywnie uczestniczył w jej działalności. Po rozpadzie artelu stał się jednym z założycieli pieriedwiżników, jednakże nie włączył się w działalność tego towarzystwa i szybko został z niego wykluczony za brak aktywności. W 1868 za swoją twórczość otrzymał tytuł akademikaSzumowa 1984..
Najważniejszym kierunkiem twórczości Korzuchina było malarstwo rodzajowe, często przedstawiające sceny z życia rosyjskich chłopów. Istotną częścią jego dorobku stanowią portrety, zarówno chłopów, jak i osób ze sfer artystycznych i wyższych. Malował także dzieła o tematyce religijnej, m.in.