W styczniu 1943 r. przeniosła się do Generalnego Gubernatorstwa. Została zaprzysiężona jako kurierka Departamentu Prasy i Informacji Delegatury Rządu na Kraj, przyjęła pseudonim „Iza”. Na trasie Kraków – Warszawa przewoziła dokumenty oraz materiały konspiracyjne. 28 lutego 1944 r. została aresztowana przez Gestapo. Po przesłuchaniu została przewieziona do swego mieszkania, gdzie Gestapo założyło tzw. „kocioł”. Wykorzystując nieuwagę niemieckich funkcjonariuszy uciekła i od 2 marca ukrywała się w okolicach Tarnowa i Krakowa. Otrzymała fałszywe dokumenty na nazwisko Grażyna Janicka.
Zaręczyła się ze Zbyszkiem Bednorzem, z którym zawarła związek małżeński 26 grudnia 1944 r. w Gorzkowicach. Po wkroczeniu Armii Czerwonej powróciła z mężem do Chorzowa, gdzie w październiku urodziła syna Marka. Jej mąż został aresztowany 1 marca 1949 r. i oskarżony o działalność antypaństwową. W 1950 r. został skazany na 15 lat więzienia. Dzięki staraniom Róży i wsparciu Bolesława Piaseckiego Zbyszko został zwolniony z więzienia 19 października 1951 r. i powrócił do rodziny.