Na początku 1941 roku gestapo dokonało zorganizowanej akcji aresztowań działaczy KZPL i KSSL. Danuta Turczynowicz została areztowana 3 lutego 1941 roku. W czasie kilkunastodniowego pobytu w więzieniu we Włocławku została poddana brutalnemu śledztwu, w trakcie którego nie wydała miejsca ukrycia Adriana Turczynowicza, ani osób z nią współpracujących, ale i nie zaprzeczyła przynależności do KZPL. Pod koniec lutego została przewieziona do obozu na Błoniach w Inowrocławiu (Więzienie Policji Bezpieczeństwa i Obóz Pracy Wychowawczej), gdzie została poddana dalszemu śledztwu.
Na podstawie aktu oskarżenia sporządzonego w Poznaniu 3 sierpnia 1942 roku, sądzona była w Dreźnie. 14 października 1942 roku została skazana przez Wyższy Sąd Krajowy w Poznaniu na sesji wyjazdowej w Dreźnie, na karę 5 lat obozu karnego. Razem z nią sądzeni byli: Stefan Wachowski pseud. „Wemyhora”, Jerzy Kwiatkowski pseud. „Maciek”, Tadeusz Kudeł pseud. „Radwan”, Zofia J. Kosińska pseud. „Zora”, Halina Ziółkowska pseud. „Ina”, Bronisława Wierzbicka pseud. „Ren”, Helena Stalińska pseud. „Jutrzenka”, Maria Magdalena Lech pseud. „Szarotka” oraz Wanda Lucyna Czapska pseud. „Luta”.