DUS-III Ptapta – polski samolot sportowy w układzie dwupłatu z końca lat 20. XX wieku, konstrukcji Jerzego Dąbrowskiego i Antoniego Uszackiego, zbudowany przez Koło Miłośników Lotnictwa przy Zakładach Mechanicznych Plage i Laśkiewicz w Lublinie. Samolot został oblatany 10 października 1928 roku i wziął udział w II Krajowym Konkursie Awionetek w Warszawie oraz w I Locie Południowo-Zachodniej Polski. W 1930 roku DUS-III uległ wypadkowi podczas startu do lotu rekordowego i już nie został naprawiony. DUS-III „Ptapta” był drugim (po Skraba ST-3) polskim samolotem sportowym ze szkieletem konstrukcji duralowej.
Historia i użycie W pierwszej połowie lat 20. XX wieku w II Rzeczypospolitej możliwość uprawiania sportu samolotowego ograniczona była do pilotów związanych z wojskiem, wytwórniami lotniczymi i Ligą Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej (LOPP). Aby zmienić tę sytuację, pasjonaci lotnictwa rozpoczęli zakładanie klubów lotniczych, licząc na możliwość wykonywania samodzielnych lotów. 15 sierpnia 1927 roku w Lublinie zostało powołane Koło Miłośników Lotnictwa, w składzie którego znalazły się głównie osoby pracujące w Zakładach Mechanicznych Plage i Laśkiewicz (m.in. Antoni Cieński, inż. Jerzy Dąbrowski, Jan Fiedorow, Jan Gill, Aleksander Giec, inż. Wojciech Grabowski, inż.