W międzyczasie rekord świata został pobity, więc w samolocie dokonano kolejnego powiększenia zbiorników paliwa, co miało umożliwić przebycie 2800 km bez lądowania.
6 października 1929 roku maszyna uczestniczyła w I Locie Południowo-Zachodniej Polski. W zawodach wzięły udział 22 samoloty, a rywalizację ukończyło 15 z nich. DUS-III, za sterami którego siedział Władysław Szulczewski, zajął w konkursie ósme miejsce, rywalizując w kategorii I (samolotów z silnikami o mocy do 60 KM); otrzymał również wyróżnienie za akrobacje. Również w październiku „Ptapta”, także pilotowana przez Władysława Szulczewskiego, wzięła udział w próbnym, przedrekordowym locie okrężnym bez lądowania na trasie Lublin – Lwów – Kraków – Poznań – Grudziądz – Warszawa – Lublin, jednak po 8 godzinach lotu z powodu uszkodzenia zbiorników paliwa i niesprzyjającej pogody Szulczewski zmuszony został do przerwania próby i lądowania w Poznaniu, a po naprawie uszkodzeń samolot został przebazowany do Dęblina.
24 kwietnia 1930 roku o godzinie 3:45 Władysław Szulczewski wystartował na DUS-III z Dęblina w kierunku Uralu celem pobicia rekordu świata w najdłuższym dystansie pokonanym w locie bez lądowania po obwodzie zamkniętym. Z powodu nadmiernego obciążenia samolot uległ rozbiciu wkrótce po starcie i już nie został naprawiony.