Bolesław Kulesiński (ur. 7 sierpnia 1893 w Wilnie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – polski działacz niepodległościowy, urzędnik, porucznik piechoty rezerwy Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 7 sierpnia 1893 w Wilnie, w rodzinie Kazimierza i Wandy z Boczkowskich, tu podano, że urodził się 20 września 1893 (1866–po 1938), działaczki niepodległościowej, odznaczonej Medalem Niepodległości.. Ukończył I Gimnazjum w Wilnie i Szkołę Rolniczą w Kownie, a następnie rozpoczął studia handlowe w Kijowie.
Jesienią 1916 został wcielony do armii rosyjskiej, w której szybko awansował na podoficera. W marcu 1917, po ukończeniu szkoły wojskowej, został mianowany oficerem. Następnie ukończył kursy obrony gazowej w Instytucie Górniczym w Jekaterynosławiu i formował kompanię polską w składzie 228 rezerwowego pułku piechoty oraz pełnił funkcję wiceprezesa tamtejszego Związku Wojskowych Polaków. Z armii rosyjskiej został zwolniony w marcu 1918, wstąpił do I Korpusu Polskiego w Rosji i latem tego roku awansował na podporucznika. Po demobilizacji korpusu, wstąpił jesienią 1918 do 4 Dywizji Strzelców Polskich. W Odessie ukończył kurs oficerski przy Francuskiej Misji Wojskowej. Po przybyciu dywizji generała Lucjana Żeligowskiego do Galicji Wschodniej został wcielony do 29 pułku strzelców kaniowskich.