Herb ów był stosowany od XVI w. aż do roku 1811, kiedy władze Księstwa Warszawskiego nakazały miastom używać godła narodowego. Kilkadziesiąt lat później (1846-48), gdy nakazano ponowne stosowanie herbów miejskich, Heroldia Petersburska zaproponowała nowy wzór herbu Biłgoraja, w celu ograniczenia związków z polską historią miastaTego typu operacja była przeprowadzona dla wielu innych miast, jednak rzadko kiedy nowe herby przyjmowały się. Miał on przedstawiać sito drewniane, ogon koński dwa razy przewiązany przez sierp albo przekałaczkę. Sito miało symbolizować zajęcie większości mieszkańców miasta – sitarstwo.
Wzór ten nie przyjął się. Zaproponowano wówczasHeroldia w Petersburgu, 1870 r. miastu inny herb – przedstawiał on w czerwonym polu złote sito między dwoma srebrnymi nożami ze złotymi trzonkami, w lewym narożniku tarczy – herb guberni lubelskiej. Ostatnią próba zmiany herbu podjęto w 1895 roku, gdzie w herbie przedstawiono wizerunek św. Jerzego z sitem. Żadna nowa wersja herbu nie przyjęła się i nie była używana. Postanowiono wtedy przywrócić miastu tradycyjny herb. Pod koniec XX w.