podjęta w klinice wojskowej w Bolonii (gdzie przebywał 2 lata) operacja okazała się nieudana i Evola całą resztę życia spędził na wózku inwalidzkim.
Lata powojenne W 1950 powrócił do rodzinnego Rzymu. Nie miał zamiaru porzucać swojej filozoficznej działalności. Współpracował między innymi z pismem „Imperium” wydawanym przez grupę Fasci di Azione Rivoluzionaria (Pino Rauti, R. Graziani). Ze względu na jego działalność postawiono mu zarzuty wrogości wobec demokracji, za co spędził 6 miesięcy w areszcie. Sam w tym czasie porównywał się do Sokratesa, skazanego na śmierć za to samo „przewinienie”. Sam Evola został jednak uniewinniony. Do śmierci w 1974 spowodowanej niewydolnością serca, Włoch napisał jeszcze kilka książek, a także udzielił kilku wywiadów (między innymi na kilka miesięcy przed śmiercią wywiad o inicjacji we współczesnym świecie).