Zawilec żółty (Anemone ranunculoides L.) – gatunek byliny należący do rodziny jaskrowatych. Występuje w stanie dzikim w niemal całej Europie z wyjątkiem zachodnich i południowych krańców oraz w Azji na Kaukazie, w Azji Mniejszej i zachodniej Syberii. W Polsce rozpowszechniony, ale rzadziej spotykany od zawilca gajowego i w niektórych regionach jest rzadki, np. na północnym wschodzie, w świętokrzyskim i lubelskim.
Morfologia Pokrój Roślina wieloletnia wysokości do 25 cm z pełzającym poziomo, ciemnobrunatnym kłączem i wzniesioną, nierozgałęzioną łodygą. Liście Pojedynczy liść odziomkowy i trzy liście łodygowe wyrastające w postaci podkwiatowego okółka. Liście te są siedzące, trójsieczne, o odcinkach trójwrębnych, na brzegu grubo i nierówno ząbkowane. Kwiaty Na szypułkach ze szczytu łodygi wyrasta zazwyczaj 1 lub 2. Płatki okwiatu, zazwyczaj w liczbie 5, od spodu słabo owłosione są żółte. Słupki i pręciki są liczne. Owoce Owłosione, szorstkie niełupki, tworzące przewisający owoc zbiorowy.
Galeria