thumb|Tablica pamiątkowa w Milkowszczyżnie (2015) thumb|Kazimierz Pochwalski, Portret Elizy Orzeszkowej, 1879 thumb|Eliza Orzeszkowa (1900) thumb|Eliza Orzeszkowa na ostatniej fotografii thumb|Pogrzeb Elizy Orzeszkowej thumb|Ul. Brygidzka w Grodnie i dom Orzeszkowej (1917) thumb|Grób Orzeszkowej na cmentarzu farnym w Grodnie z domu Pawłowska, primo voto Orzeszko, secundo voto Nahorska, pseudonim „E.O.”, „Bąk (z Wa-Lit-No)”, „Li...ka”, „Gabriela Litwinka” (ur. 6 czerwca 1841 w Milkowszczyźnie, zm. 18 maja 1910 w Grodnie) – polska pisarka epoki pozytywizmu, autorka powieści Nad Niemnem (1888), nominowana do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 1905. Jedna z najwybitniejszych polskich powieściopisarek, autorka ponad 150 nowel i powieści.
Życiorys Dzieciństwo Urodziła się jako Elżbieta Pawłowska, młodsza córka adwokata Benedykta Pawłowskiego i jego drugiej żony – Franciszki z Kamieńskich. Ojciec, o zainteresowaniach intelektualnych i wysokiej kulturze, zgromadził w domu rodzinnym cenną galerię obrazów oraz bibliotekę liczącą kilka tysięcy tomów. Zmarł jednak, gdy Elżbieta miała 3 lata. Majątek wydzierżawiono, a mieszkańcy przenieśli się do Grodna i zamieszkali w parterowym domu przy ulicy Brygidzkiej (obecnie: Karla Marksa).