Dimitrios Lewidis, (ur. 8 kwietnia 1885 lub 1886 w Atenach, zm. 29 maja 1951 w Paleo Faliro) – grecki kompozytor.
Życiorys W latach 1898–1905 uczył się w konserwatorium w Atenach, gdzie do grona jego nauczycieli należeli Franck Choisy i Dionisios Lawrangas. Od 1906 do 1907 roku był uczniem Alexandre’a Denéréaza w Lozannie, następnie w latach 1907–1908 przebywał w Monachium, gdzie kształcił się u Friedricha Klosego (fuga), Felixa Mottla (orkiestracja) oraz Richarda Straussa (kompozycja). W 1908 roku otrzymał nagrodę im. Ferenca Liszta za Sonatę fortepianową. Po krótkim pobycie w Grecji wyjechał w 1910 roku do Francji, gdzie osiadł. Podczas I wojny światowej służył w armii francuskiej, w 1929 roku uzyskał francuskie obywatelstwo. W 1932 roku wrócił do Grecji, gdzie został wykładowcą muzyki w Konserwatorium Helleńskim i liceum muzycznym w Atenach. W 1934 roku założył konserwatorium Falirikon. W latach 1947–1948 był przewodniczącym związku greckich kompozytorów.